Jest to moja druga książka Greena i gdybym miała wybrać między Gwiazd Naszych Wina a 19 razy Katherine, wybrałabym 19 razy Katherine. Książka mi się podobała o wiele bardziej niż GNW i trudno jest mi wytłumaczyć dlaczego. W końcu jest to dosyć przewidywalna książka. (wiedziałam jak się to skończy i wiedziałam też jaki DC jest naprawdę) ale mimo to uwielbiam tę książkę.
Są w niej fajne postacie.
Moją ulubioną postacią jest Hassan, przyjaciel Colina, który jest przezabawny i uwielbia reality show Sędzię Judy. Pomimo tego, że nie za bardzo mu się pali aby iść na studia, ale i tak go uwielbiam i miałam swego rodzaju fazę na jego imię i zamiast wołać swojego psa po imieniu, wołałam na niego Hassan :)
Możliwe, że jestem dziwna, ale Colin mnie wcale nie irytował. Strasznie lubiłam tego dzieciaka. Też chciałabym potrafić mówić w 11 językach!
Bardzo często podczas czytania miała ochotę przytulić Colina. Bardzo mocno. Nie wiem dlaczego, po prostu nachodziła mnie taka ochota.
Jeszcze chyba powinnam wspomnieć o Linsdey, ale tak naprawdę nie wiem co napisać. Nie chciałabym zaspojlerować, więc jedyne co napiszę, to że ta dziewczyna jest fajna i ma plusa u mnie za niebieskie włosy :D
Tak. Uwielbiam niebieskie włosy :3
Tłumaczenie: Magda Białoń-Chalecka
Tytuł oryginały: An Abundance of Katherines
Wydawnictwo: Bukowy las
Data wydania: 4 czerwca 2014
Liczba stron: 304
Moja ocena: 8/10
Inne recenzje książek Johna Greena:
Gwiazd naszych wina
Papierowe Miasta
